Saturday, June 21, 2008

വെറുതെ ഒരു കവിത

വെറുതെ ഒരു ഗാനം ചലിപ്പിക്കുമധരവും ,
വെറുതെ പെയ്യും ചാറ്റല്‍ മഴയുടെ ഈണവും ,
വെറുതെയന്നാകിലും ചലിക്കുന്ന പാദവും ,
വെറുതെ തഴുകി കടന്നു പോം കാറ്റും ,
എന്നും എന്‍കൂടെയുള്ളൊരീ മുദ്രഭേദങ്ങള്‍
വെമ്പുമെന്‍ ഹൃദയത്തിന്‍ ദാഹമകറ്റീടാന്‍ .

ഹൃദയത്തിലാരോ പ്രതിഷ്ഠ നേടുമ്പൊഴും
എന്‍ശ്വാസത്തിലാഗന്ധം ഓര്‍മ്മയാകുമ്പൊഴും
അധരം തുടിക്കും പറയാതെ പറയവുവാന്‍ ,
ആ സ്നേഹത്തിലെന്‍ മുകുളങ്ങള്‍ പുഷ്‌പിക്കും .


ചിലതിനിയുമന്ന്യമെന്നു തോന്നുമ്പൊഴും
ചന്ദ്രനില്‍ പൂര്‍ണ്ണത തേടി തളരുമ്പൊഴും
മിഴികള്‍ പൊഴിക്കും സ്വപ്‌നത്തിന്‍ മുത്തുകള്‍ ,
ഈ സ്നേഹത്തിലാമുത്ത് വീണുറങ്ങും .

വണ്ടിന്‍ ചുംബനം വെറുതെ കൊതിക്കുമ്പൊഴും
തഴുകാതെ ആ വണ്ട് പറന്നകലുമ്പൊഴും
നാളെ ഞാനില്ല എന്നറിയുമ്പൊഴും
ഇതളുകള്‍ തുടിക്കും പറയാതെ പറയുവാന്‍ ,
ആ ചുംബനത്തിലെന്‍ മുകുളങ്ങള്‍ പുഷ്‌പിക്കും .

5 comments:

പകിടന്‍ said...

"വെറുതെ" ഒരു കവിതയെഴുതി, നിങ്ങളെക്കൊണ്ട് "വെറുത്തേ" എന്നു പറയിപ്പിക്കേണ്ടി വന്നതില്‍ ഖേദമുണ്ട്...ക്ഷമി....

അത്ക്കന്‍ said...

അപകര്‍ഷതാബോധം എന്തായാലും വേണ്ട.
എഴുത്ത് നന്നായിട്ടുണ്ട്.തുടര്‍ന്നും എഴുതുക.

ശിവ said...

ഒന്നും വെറുതെയാവില്ല.....ഹൃദ്യമായ വരികള്‍....

Ranjith chemmad said...

ഇനിയുമെഴുതൂ.....

ഒരു സ്നേഹിതന്‍ said...

വെറുതെ ഇനിയും എഴുതികോളൂ.. ..
ഒന്നും വെറുതെയാവില്ല...
ആശംസകള്‍..